Kimsesizleştim 
Yalnızlaştım kalabalıkların içinde 
Kendimsiz , sensiz ve 
Aşksız bırakıldım .
İnsan düşmanına yapmazdı bunu ...

Doldurmuyor gözlerimi artık,
Olur olmaz şeyler .
Çarpmıyor kalbim , eğer hala oradaysa tabi .
Ağlamıyorum . 
Gülüyorum aksine buaralar 
Eğleniyorum hayatla 
Yaşıyorum artık ...

Bunların hepsini sensiz yapmak en zoru
Gülüyorum buruk ,
Yasıyorum yarım ve yalnız 
Ağlayamiyorum daha kötüsü bir düğümle yasıyorum 
Gecmek bilmez bir düğüm ... 

Ve kanayan yaram ,
Cok iyi, iyi bakıyorum ona
Hissizlestim ...
O yüzden nasılsın dediğinde sustum
Hissetseydim biraz kendimi cevap verirdim

En baştan kalkıp sevsem seni yine şiir yapsam
Oturtsam eksik kafiyelerimin yanına 
Süslü kelimelerin ortasında bir hece de buluşsak 
Anlatım bozukluğum olsan bazen,
Siirlerime bulamadığım başlığım olsan
Ve sonra yine siir olsan
Adasam gönlümde kalan birkaç ask kırıntısını 
Sahi gider misin yine ?

Ask zamanıdır , sonbahar 
Varsın düşsün yapraklar 
Sen düşme gönlümden ve gözümden 
Gönlümün aşk-ı kıyameti ...