Her yerimiz kanıyor

Zulmetme külfet etme sus bu kadarı yeter
hüsranıma mil çekme sürme sevdaya leke
kanatma hicranımı sus sus bu kadarı yeter
yağma edilmiş şehrim her yanım müstemleke

çok ta konuşmuyorsun zehir her dediğin söz
zehir konuştuğun da alev püskürüyorsun
yaşları dinmiyor hiç gözüm sanki arazöz
çelme takıp düşürüp bırakıp gidiyorsun

bahçemdeki her çiçek şimdi kapkara oldu
çemen sarardı tümden baltalandı ağaçlar
daha bağ bozulmadan üzüme dolu vurdu
duman duman dağlarım bozkır oldu yamaçlar

sanki öl öl diyordu hüzünlü bir rapsodi
çığlar isabet etti altında kaldım imdat
nasıl bir yaşam ki bu nasıl bir trajedi
sanki derdim az benim sen de üzerine kat

kessen akmaz ki kanım bin yerinden yaralı
besmeleyle çıkmıştım yol vermiyor şu hayat
hangisini söylesem kırk yerinden yamalı
ne köy kaldı ne şehir hasta oldu memleket

her yerimiz kanıyor heyhat ki gülüm heyhat

3/Ekim/2012/Çarşamba/Bodrum

Yüksel Nimet Apel