Gurbetelde gülmeye bile çok hasret kaldım
Her gün ağlayarak geçiyor benim ömrüm
Yaşarken daha yaşarken ben ölüye döndüm
Herkes birkere ömründe ben hergün öldüm
Hayellerle bitiyor geçiyor işte benim ömrüm

Ektiklerimi diktiklerimi nasılsa onlar biçtiler
Kendilerinden olanları hep ayrı ayrı seçtiler
Yaralarımı yeniden acıttılar kanattılar deştiler
Çıkarları olunca hemencik bir anda birleştiler
Hayellerle bitiyor geçiyor işte benim ömrüm

Bana güven verdiler gününü gün et diyerek
Hata yapmaya zorladılar beni her gün bilerek
Bunları çekemez nasıl çeksin bu yaralı yürek
Yogurdu yiyorum ama korkudan üfleyerek
Hayellerle bitiyor geçiyor işte benim ömrüm

Duyar belki dedim dedim sabırla bekledim
Görür beni belki fark eder diye ekledim
Ne kaldı ki başka neler neler çekmedim
Ne yürekmiş gardaşım hala bitmedim
Hayellerle bitiyor geçiyor işte benim ömrüm

Günden güne arttı büyüdü küçük yaralarım
Acılarım azdı geceyi ben nasıl tamamlarım
Belki banada bir gün kaderim güler sanırım
Unutmam unutaman seni gözünden tanırım
Hayellerle bitiyor geçiyor işte benim ömrüm

Hakkı Kalabalık