2
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
1375
Okunma
O kadar zaman oldu mu,
Bırakıp gideli bozgun geçen zamanı,
O kadar mı oldu sahi,
Bak yine baharı bekliyorum...
İçimde dolaştırdığım,
Kanım gibi akıtamadığım,
Durup duraksadığım,
Ve de yutkunamadığım, baharı bekliyorum...
Güneşim doğmuyor artık,
Hayallerimi hiç sorma zaten,
Onlar dağılmış ve tamamen yırtık,
Umudumun baharları beklemesi gibi...
Volkanlar patlıyor, sözcükler tükeniyor,
Ama yapamıyorum, bir türlü olmuyor,
Dilimin ucuna gelse de, haykırmak istesem de,
Sadece yüreğime bağırıyorum, dön artık diye.
Sen benim vazgeçilmezimdin,
Su içmek, nefes almak gibi...
Evet, evet sen benim vazgeçilmezimdin,
Ben hala nefes alabiliyorken,
Neden böyle vazgeçtin ? ...
Ahmet Yalçın Aşcı
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz