bir ikindi vakti
sıkılmışken şehrin ağırlığından
ezan sesiyle irkildi ruhum
kendine çekerken ulucami
heykel arkamdan bakıyordu
caddeler sustu
adım adım yaklaşırken huzura
zerreden kainat yeniliyordu kendini
soğuk suyun her dokunuşuyla
yıkılıyordu kisranın sütunları
kuruyordu seva gölü
sönüyordu içimdeki mecusi ateşi
ihtişamıyla burağımın hayali
bir mirac yedi yürüyüşüm
bin yıllık küfüre meydan okuyordu
açılırken perdeler
melekler tarihi kapıda
tebessüm yüzlerinde
buyur ederken saflara
inşirah bulmuş her çehre
madde ve ruh buluşmuşken mekanda
sutunlar kıyamda
minber rukuda
insanlar secdede
ortada havuz mevlevi gibi dönerken
dizilmiş tesbih gibi çeşmeleri
her gözden ilahi zikirin şırıltıları
dua dua yalvarırken kubbeler
nisan yağmurları gibi akıyordu rahmet hazineleri
ve birden...
kapandı perdeler
düştük dünyanın kucağına
mana madde oldu gözümde
direk, kubbe, mimber ve ceşme
cesed ki taş yığını
baktıkça Rabbin kelamına
davete açık her vakit
ayrılırken ulucamiden
anlaştık....
bir ikindi vakti