Ayrıldık işte
Ağlama sakın !
Ağlarsan...
Kim öper göz yaşlarından şimdi senin...


Şimdi ayrıldık işte...
Artık,
ne hayallerimizdeki gibi
sıcak bir yuva
Ne dibi tutmuş bir tas çorba
Ne de televizyon izlerken yaptığımız
o küçük tatlı hengameler...
Hiç birisi olmayacak...

Şimdi ayrıldık işte...
Akşamları,
İşten geldiğimde zile dokunmadan
kapı açılmayacak
Ben
her seferinde bekleyeceğim...
Ama o kapı inatla açılmayacak !

...

Yüzüme,
masum bir ifadeyle bakacak...
Bir çift göz olmayacak artık...
Dudaklarını büzerek;
Akşam yemeğini nasıl yaktığını,
Neden tuzunu fazla kaçırdığını
Hatanın kendinde değil de
Aslında marketteki kabalığın olduğunu...
"Olsun hayatım" desem bile ısrarla
Suçun kendinde olmadığını ifade etme
gayretkeşliği içerisindeyken
öylece
aynı duruluk ile
Hem şefkat hem
öyle iştahla dinleyebileceğim
kimse olmayacak işte...

Anlatacak bin bir şeyi olan
Bütün gün evde
nelerle uğraştığından bahsedecek...
Komşularla olan ufak tefek
Önemli
önemsiz dedikodulardan...
Aldığı mutluluk verici
güzel,akraba ve yakınlarının
haberlerinden bahsedecek
Anlatırken parmağındaki eksiği görmeyen..
Mesela kuzeninin yeni doğan kızı Hülya’dan
Konular açıp gece yarısına kadar bahsedecek
Sonra da "Nazar değdireceğiz şimdi çocuğa" diyerek...
Artık yavaş yavaş uyuma vaktinin geldiğini ...
Sabah işe gitmem gerektiğini hatırlatacak...
kimse olmayacak...

_____________
Şimdi ayrıldık işte
Yastığın da
sen kokusu hiç dinmeyecek
Baş ucumdaki,o aldığın son hediyen.
Asla geri getirmeyecek seni
Çünkü sen
gittiğin yerde düşünmeyeceksin bir an bile beni...


Üşüyeceğim..
Mevsimler değişse de ...
baş ucumda
hep
Kasım rüzgarları esecek...
Sarılabileceğim,
İçimde buz kesiği
sen yaralarına merhem olacak,
onları saracak
Bir sen daha olmayacak...
Bu yara hiç kapanmayacak !
...
..........
Şimdi ayrıldık işte...
Eğer olurda başarabilirsen...
Bunları benim için yap olur mu ?
Biz ayrıldık seninle...
Şimdi ...