Ey bahçivan bilsen şu yola düştüm düşeli
Zerdaliler ham olmuş nar daldan utanmaz mı?
Canı Nigar-ı gördüm eli billur şişeli
Kaş altına saklanan ar kuldan utanmaz mı ?


Şeyda-i sevda eyle mahsur kaldığım zaman
Azrailden makbere bilet aldığım zaman
Meleklerle uykuya yatıp daldığım zaman
Felek yandı ahımdan yâr dilden utanmaz mı?


Gönül varmak ister hep alâyı illiyyine
Alem-i ervâh ile menzili evveline
Nasip eyle ya Rabbi gül Mah-ı cemâline
Bu işte bir keramet var elden utanmaz mı?


Gülüm Mah-ı tabanım sustum şimdilik zinhar
Canım sev-i revanım aşkını etme inkar
Hani ben idim senin köşkündeki o hünkâr
Ta yüreğime, düşen kor külden utanmaz mı?

Aşkına sadık benim tozar kopar fırtına
Benden bin vebâl düşer mahşerdeki tartına
Maveradan düşünce eteğine sırtına
Sefadan mı? Bu semah, kar yoldan utanmaz mı?


Sen en güzel bestenin o en güzel sözüsün
İlkbaharın nalânı sonbaharın güzüsün
Çeşm-i kalbim mubtela mekanımın özüsün
Kalbime sakladığım sır dilden utanmaz mı?


Yasla gönlünü dağa, dağıt illerde beni
Cihana vefa eyle mest et dillerde beni
Mah yüzüne bakınca attın küllere beni
Sümbüller ağlar iken mor gülden utanmaz mi?

HARUN YILDIRIM