Ne çok şey değişti gece...
Ajandamı çeyiz sandığıma saklamıştı en son annem,
Şiirimi gergefe işlemiş...
Kalemimi almışlar desem inanamazsın
Kelamımı almışlar desem "e bu da nesi?"dersin
Yazmam işte yasaklanmış
Sükutun o hiç de altın olmayan dehlizinde
Çok zaman geçti, sabır mevsiminden geçmedi mevsim ama...
Hala çakılıyız o mevsime...
Neler mi oluyor?
Her piknik düşüme sağanak yağmur yağıyor mesela
Yağmur bereket elbet de gülüşüm üşüyor...
Özlediğim olmazsa olmaz
Biri bana kavuşmanın tanımını yapsa artık diyorum
Ya unuttum çünkü ya da bilmiyorum
Düşlerime kara iğneler batırıyor şeytan..
Kan ter içinde uykularında hep başka adamlar açıyor duvağımı...
Durmadan terkediyorum
Ve yıkıyorum bilinçaltımın bütün duvarlarını
Sarılıyorum öpüyorum artık koparmadan laleleri, papatyaları
Her şeyden daha çok istiyorum artık ela gözlü adamın karısı olmayı
Bir ağaç oyuğuna sığarım ki ben...
Ah gece bir bilsen antidepresanların bile uyutamadığı zihnimdeki şu karmaşayı...
Depreştiren de sensin niye sana dersem artık
Manifestoya say yemin içmiş and vermiş daha da demez bana de...
Hazır yazmışken diyeyim, davet etmeyeceğim seni şayet evlenirsem
Kocaman avizeler aldım deniz kabuğundan
Güneşli olacak yatak odam, koynunda yalnız ben olacağım ve o adam...
Onu da anlatmayacağım, almayacaksın onu vermeyeceğim işte kör kuyulara
Görmeyeceğim kabus falan göreceksem uyumayacağım da...
Uyumaz ki o da dinler beni usul usul gözbebeklerine gülerek...
Şimdi dök yıldızlarını üstüme
Korkmuyorum işte korkmuyorum işte!