"Şiirlerime ödüldür varlığın sen yoksan eğer şiirimin dili hep eksik kalır "

kekeme bakışlarımın arasından
dudaklarıma dökülendi senli duygularım
ezber ettiğim aşk cümlelerim yoksulluğunda
ölüm saçıyordu her bakışın
dilime kilit vurmuş , lal olmuştum korkaklığımda
göz pınarlarım nemlendikçe
boynum bükülürdü kimsesizliğimde
sana yazılmış elimde kalan şiirlerimin suskunluğunda

şiirimin lezzeti neydi bilmiyorum ?
senin yüreğinde henüz hiç bir anlam kazanmamışken

şimdi ben uzak diyarlardayım elimde kalemim
beyaz sayfalarda senin ismin
hangi coğrafyaya aitti şiirimin dili !...

seninle birlikte kaç nehir boyu dolaştım
kaç okyanus astım mısralarımın arasında bilemezsin
oysa ben çok iyi biliyordum sen bilmesen bile
şiirimin dili , konusu , başkenti
yasaklı cümlelerime sıkışıp kalan da sendin
benim yüreğim yazarken acıdı
okurken senin yüreğin hiç acımadımı söyle?
her şiirimde kendimi sürgün ederken
kör kurşunlara hedef oluyordu yüreğim
namludan hedefsiz çıkmalarına rağmen
ben ölümler yaşıyordum
merhemi sende olan yaralar almama rağmen
gitgide senden daha çok uzaklara sürülüyorum
yüreğimde demli şiirler eşliğinde

Şiirlerime ödüldür varlığın
sen ve ben arasında gidip gelmekte mısralarım
biliyorum eylemsiz kaldı kalemim
gittin ya işte.... küstüm şiire
Çünkü şiir akşamlarına yüreğim vedalardadır
sen yoksan eğer
şiirimin dili hep eksik kalır

Gülbin Özer (Altun)
Uzakların Kızı