Harfleri çalınmış bir şiirsin sen
Güneşe sevdalı karanlığa hapis
Neydi seni bu kadar korkutan
İçindeki sevda artıkları mı ?
Canını yakan cam kırıklarımı
Tozlu raflara kaldırdığın inanışların mı ?

Zıtlıklar dünyasında yama olduk kanamalarımıza
Aldanılmışlığın yaralarını sardık tuz basarak
Hece hece birbirimizden kaçarken
İçsel hesaplaşmalar kesiyordu yolumuzu
Oysa aşkın kapıları sonuna kadar açıktı
Biz içimizdeki acıları gizlendik

Hazırdık dudaklarımızdan dökülecek kelimelere
İçimizde öldürdüğümüz aşklara dair
Tekrar tüm sancılara rağmen doğurmaya hazırdık
Çelmeseydi aklımızı deli esen rüzgârlar
Şimdi yan yana yürüyen iki yabancı olmazdık
Kalplerimiz akarken birbirimize
Kopmazdı ellerimiz

Biliyor musun ne kadar yorgun ruhum
Bilmem bu kaçıncı uyanışı ölümlerden
İçimde yeşerirken fidanlarım aşka
Eksik cümlelerinde kırılıyor dallarım
Olmamalıydım ben senin ağlama duvarın
Göğüs tahtama basarken başını
Sökmemeliydin aşkı solumdan

Şimdi yağmursuz Nisan gibiyiz
Yürek şelalemiz çölleşmiş
Dilimize sürmediğimiz o ayrılık
Kapımıza dayanmış korkuyoruz açmaya
Mezarı hazır aşkı yaşatmayı ümit ederek

Kendi gerçeklerimizden saklanıyoruz
Geçmişte kurduğumuz hayalleri unutarak

Yazın üzerinde karlar yağıyor
Senin için var oluşlarım tükenirken
Ben seni büyütmeye çalışırken
Yalnızlığımı beslemişim gizlice
Ve bir kez daha anladım ki
Benim tek dostum yalnızlık ve hüzün
Ben onları sensizde sarıp sarmalarım

Zaman gitme zamanını çoktan geçmiş
Bir nefeslik sigarama ateşini esirgeyen sen
Sana ömrünü vermeye hazır ben
Keşişirken yollarımızı şimdi yol ayrımında
Sen başka yüreklere gezgin adayı
Ben ilahi aşkın kapısında dilenci

Bundan gayrı dokunamaz hiçbir ölümlü yüreğime
Orası onun aşkıyla dolup taştı
Tek gerçek olan ona adadım bundan sonraki soluklarımı
Senden vedasız ayrılırken
Gidiyorum onunla rüyalarımda buluşmaya ….