Şairden yine bir zekâ gösterisi !

Şiirde dört temel uyak var ki, ben bu dördünü birlikte ilk defa görüyorum.

Bir beşinci uyak olsaydı, beşibiryerde diyecektim :))

Bu dört kafiyeli kelime, şiirdeki sözel lezzetin birinci nedeni bence.

nirengi
külrengi
gülrengi
ahengi

Gerçekten zekice yakalanmış bir dörtlü.

Nirengi, ölçüm yaparken temel olarak alınan noktaymış.
Bütün ölçümler, hesaplar o noktaya göre yapılırmış.

Şiirin başlığı da olan NİRENGİ aynı zamanda kâlbi de...

Çünkü birinci bölümde dünyayı bin parçaya bölen şair, lime lime savrulan bedeninin
her bir koordinata düşüşünü anlatırken, sevgiliye " sen nirengi" diyor.

Yani tüm ölçümlerin temel alındığı nokta şairin sevdiği...

Pes doğrusu. Bu kadar orjinal fikirler bulmak oldukça zor.

Artık bu muhteşem girişle okuru yakalayan şiir, ikinci bölümde sevgiliden ayrı oluşun
külrengi gökyüzünü anlatıyor bize.

Sonra onun gülrengi dudağından içilen aşk şarabını...

Ve dördüncü bölümde şair onun dilinde bir şarkı olduğunu, gönlündeki ahenk olduğunu
anlatarak bitiriyor şiiri.

Şiirdeki zekâ ışıltıları için, ahenk için, girişteki son derece orjinal düşünceler için,
değerli şairi candan kutluyorum.

Teşekkürler...