Sana gelmek…
Güneş ışığıyla savaşmak gölgen için
Rakımı yüksek yokuşları koşar adım çıkmak
Mesafelere eş değer küçülmek seninle
Yine seninle ulaşmak zirvesine mutluluğun…

Kısacası sevmek…
Gözlerinden ötürü…
Kıvrımlı dağ tepeleri gibi sendeleyerek
Fakat çıkmadan incecik patikalardan…
Bulut gibi bir işe yaramak çorak toprağa
Bir su kadar saf olmak ateş gibi kurnaz
Dost kadar sadık olmak ve düşman kadar tetikte…

Dokunduğun her şeye aşık olmak
Paçalarını silkelemek bir çeşme başında
Mesafeler büyüdükçe gözlerinde
Tabanları yağlamak zamana karşı…

Ahh! Sevmek seni…
Yüreğine kök salmış bir çınar gibi…
Saçlarında filizlenmek
Ve o gül kokusunu duymak teninde…
Deniz olmak gözlerine karşı…
Yanaklarında seyretmek akşamın kızılını
Ve susmak. Susturup bütün notaları
Seni dinlemek gün doğumunda…

HASAN KARAAĞAÇ