Yumak gibi sardı kuts/ayıp geceyi gündüze,
Ebe ninenin ellerinde ölü doğar aşk gibi poem.
Diy/arı yalnızlığın güz/elinde şairce,
Sonu hazan hasar sis gibi ikisininde sessizce.

Okuruda bakıcısı hatta alıcısı iki kişilik poemin,
F/onda hep kırık ani kalp krizleri eşliğinde karşılıksız.
Ne tuhaf rutubete sarılıyken gece nefesi,
Çiğ yağıyor zindanlarına her daim saraybosnanın.

Pejmude it ürümeleride r/ayları gibi soğuk,
Aktıkça zaman k/aleminden çok kez yollarda poem.
Çocuklar gözlerimin iç denizinde boğ/ulurken,
Ki sab/ahlarım çoktan yetim u/yandı.

Notasız bam teline sevdasını çivilerken mızrapla,
Nikotin bağımlı dudaklarda boğdu nefesini poem.
Kanatlarına öpüşlerini hapsedip martıların,
Geceyi zapetti hemde bir san/dalda uyurken hayalleri.

Şimdi sokakları kırmızı damlı evlerde yazılıyor aşkın halı,
Yanık kokulu imzasız kalemlerle gece gündüzle buluştuğunda.
Karalara inat mavi doğursun gözlerim her dem,
Ki adına deniz diyelim dalga dalga yeni umutların.


Ey kokuşuk ve hırpani duygulu kağıt toplayıcı çocuk,
Işığın kırmızısında nasılda c/anıyla yapışıyor metrobüse.
Elinde kaderi ilanca ve siyah beyaz bir film şeridi hayatı,
Anda başkaldırıyor aklım ölümlere lanet okuyup poemce.

Dört mevsim kursağı boş gözleri faltaşı gibi şairin,
Adalara fora yelken can simidi denizime has şimdilerde.
Tüm alfabe inti/harla yanıyor şiirler hariç,
Ağlamalarında çöp yığını tuzlu ça/paklar birikmekten.

Henüz kelebek etkisi geçmemişken buruk öpüşlerinin,
Yaz güneşinde ayaza dönmektir kavruk yüzünü.
Bir kemanın tellerine gizlesende hazan hüzünlerini
Saçak altlarına saklı düşlerini hep yazar poem.