1
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
1450
Okunma
Kırılıyor düşlerim yüreğimde
Cam gibi dağılıyor her parçası
Zaman yetmiyor toplamaya
Dağılanları birleştirmeye yüreğim yetmiyor
Zaman ilacı olmuyor bir şeyin
Yaralar iyileşmiyor her sancı bir yanı kanattığından
Şizofreni düşlerimi uyuşturamıyor hiçbir sakinleştirici
Kaybeden olduğumu unutturmuyor bana
Binbir mutluluk olsa avuçlarımda yine de bir acımın bile örtemez üstünü
Düşüyor bütün sevmelerim yüreğimden
Gökyüzüm gibi ellerimden kayıyor
Renkleri soluyor hayatımın
Mavi olan her umudum siyaha çalıyor artık
Askıda kalan her mutluluğu savuruyor rüzgar
Mutluluklarım uçuyor,
ellerim boş kalıyor,
yüreğim kan revan
ama
ben yine
sus/uyorum...
5.0
100% (2)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz