Sonra baktım ki ,
en büyük yolsuz benmişim.
Sevmeler biriktirmiştim masumluğuma
Yıldızlar kayarken kendime pay ederdim.
Doğanın her armağanı banaydı sanırdım.
Gözlerin ve yine yine gözlerin.
Kalbimin kutusuna mühür ettiğim...

Oysa ben seni trilyonlarca sevdim
Büyük büyük çalmıştım biliyorum
Seni kendime,
daha da kendime çalmıştım..
Payıma bıraktığın ,
üç beş kuruş edepsizlik...
Üç beş kuruş kelimesizlik...
Bir alo demeye yüzüm yoktu
Çünkü çalmıştım büyük üşeniyordum

Her sokak bizi ağlarken
karşına yığılmaya,
Sürgün umutlarla gözlerine
kamp edinmeye kıyamadım.
Çünkü büyük çalmıştım .
seni yalnızca kendime çalmıştım.

Önce susardın...
hırsızlığıma gülümserdin
Günahıma ortak koşardın
Sonra bir Haziran’da sevdama kusuverdin..
Teninde manşet atılan adımdı yolsuzluk..!

Aklınca seni hapsetmiştim
kalbimin kuyusunda saklayıvermiştim.
Sonra umutlarla birlikte infilak oldum ,
evrenin kıyamet arifesine...
Büyük Çaldım, ve kocaman sevdim.
Gözlerini , saçlarını ,
yüzünde al(e)vlenen gülümsemeni ,
Sende ne varsa bütün bütün Çaldım...
Ve benim adım yolsuzluk...
geceleri Çaldım, yağmurları devrimleri...

yollar döşedim seninle
sarmaş dolaş bir yaşamı sürmeye..
Sana yolsuzca bağlanabilme çığlığıma...
Ben seni çaldım ,
tencere-tava yüreğim senfonisine .!
ve şuan pahabiçilmez özlüyorum...








.....
Not :
Amacım siyasi bir mesaj değildir kesinlikle,
Sadece insan çok sevince herşeyden biraz sevda herşeyden biraz aşk tadar....Saygılarımla şiir sevenlere