Üzerine vursa da şubat güneşi camdan
Elleri ayakları ölününkiyle aynı
Gören hayrete düşer kanı çekilmiş candan
Duadan bi-haberler o da hepten apayrı


Ah ile vah çareyse dertlerin yarasına
Ta arşı inletelim o halde bir avazdan,
Ağıt da yakılmazdı kaşların karasına
Bülbül gibi şakıyan ses duyardık her sazdan


Çok işi baştan savma yaparız anlarım da
Bu korku, bu feveran yılandan kaçar gibi
Gözler nasıl büyüyor keyifsiz çanlarında
Dostun-düşmanın yeri derken cehennem dibi


Gün gelir dara düşer ki bu insanlık hali
Ancak o zaman anlar yüreği varsa eğer
Etme-bulma dünyası denir ya söz timsali
Aynı duruma varır uğradığında keder


Şansın yaver giderse aldığın bir ders ile
Âdem olabilmenin gururunu yaşarsın
Özde de aynı isen kıyam dursa vesile
Görmezlikten gelmenin sürurunu yaşarsın……



16 Şubat 2014 / NÜS