yıkayınca cıkmıyor bu askın izleri
gogsumdeki verem izlerini temisleyememesi gibi hicbir doktorun
senin yoklugunun da bir tedavisi yok henuz
hala yazabildgiim kadar özgurum bu dunyada
hayalini kurabildigim kadar gercek...
ne telafisi var kaybettigim yıllların nede bir kurtarma sınavı
yaz okuluna gelmeye mecbur kaldıgım icin deil
gelecegim okulda sen oldugun icin burdaydım ben
ne yeterince temizdim cennet icin
nede yeterince gunahkar
ilahi adaletin sorgusunda idama mahkum olmak icin...
hala yetmiyor aldıgım kan takviyeleri
radyo anonslarında kan grubum reklam ediliyor ama kimse gelmiyor...
ameliyat masasında kan kaybından ölmek üzere
agır kanamalı bir hastayım...
kullanmak istedigim ötenazi hakkımı kimse önemsemiyor..
damarlarıma hayat enjekte ediyorlar
bedenim kabul etmiyor
aklım kabul etmiyor
sensiz biz hayatı...
uzun süredir bitmesini bekledigim bu sıkıcı film bitmeden
ve ısıkları yanmadan salonun kalkıp cıkmak istiyorum
son sahnede şaşırmayacak hic kimse...
herkesin beklentisi karsılanacak
sanki yokum gibi...
alıp basımı gitmek istiyorum
bu hayat sofrasından yarı doymus bir inanclı gibi..
inanmadıklarımın sorgusundan bunaldım...
saf bir bagımlılık istiyorum
anlayamamak umrumda deil
teslim olmak istiyorum
dizlerimin üstünde savasmaktan yoruldum...
senin olmak istiyorum
yoklugunun her yeni gununde
yeni birşeyler yazmaktan
ve her kendime gelişimde
bir yabancıyla uyanmaktan
doğup büyüdügüm bu sehrin yabancısı olup
sokaklarında kaybolmaktan
ve her gece yokluguna ikna edebilmek icin bu aklı
bir kilo rakıya gömmekten yoruldum...

yeni bir ben istemiyorum
yeni bir hayat istemiyorum
yeni bir baslangıc istemiyorum
sadece bitsin...
gittiginden beri icimde bıraktıgın boslugu doldurup
nefes alabilmek istiyorum
tüm caresisligim ve utancımla
sensiz bir hayata beni baglıyamıyorsan
canımı almanı istiyorum....