16
Yorum
22
Beğeni
5,0
Puan
2000
Okunma
Rahmine şiir üflenmiş bir gebenin çığlığıdır sesim,
noktadan t/üredim !
Sigara beni yaktığında henüz hamdım
U/tandırda pişti ellerim
kaygılarını ayıklayıp renklilerden
anılarımı yıkadım göz pınarlarımda
Kendimden yirmi sene evvel ölmüştüm
Hiç ağlamadım.
Helvamı pişirdim hamam tasında
imamla beraber verdim sufle
ıslak bir düş doğurdu beni ana rahmimden
kordonumu kesti kızım
ben dedemin en nadide düşüydüm
Hiçbirşeydim doğduğumda
Bana Tanrı doğurdu babam
Ve ’en çok Anan’ı Sev ’ dedi
Çokça büyüyüp yağı balı satınca
öğüdü unuttum
Büyüyüp tanrı oldum böylece
gözümde büyüyünce
Çokca da tanrı tanıdım elbet
her biri şirk iş’inde
büyükçe bir Şirk’et kurdum böylece
Yakından bakın
Kurt kesildim bende
Çobanını güden kuzu
korkarmı zemheri geceden
ipten aldım intihara hevesli düşlerimi
içerde kuruttum
yağma yağmur yağmacı ip ince
Aklını yoruyormuşum
’bu köşe yaz köşesi
ortada Nil şişesi’
şişede durduğu gibi
durmuyormuş şiir
Üçüncü kadehten sonra çarpar
doğru söze ce eee denir
Dün gece bıraktı beni içki
neyseki kendi evime
leş gibi insan kokuyorum
zeytinyağlı bir kirpi ile fırçaladım geçmişimi
kahve pişirdim az densiz çok şekerli
görmezden gelirim belki
Bu dünyaya ayılalı çok olmuş halbuki
Ölen nefs imiş hem
Ruha ölüm yokmuş
Bu tuzluğu buraya kim koymuş
Ah kokmuş
Seni masaya kadar getirdiğim için özür dilesem
ters köşeye yatırdığım için ya da
Kızgınsın, gözlerimde gördüğün tilkiden
İçimdeki deli aklımı kaçırmış
Al öcünü madem
İçinizdeki en günahsız öldürsün beni
En deli imgemden !
Ahirzamanvelisi
onaltı şubat
beşüstü temmuz
ikibin iki de benden 4000
youtu.be/DYvzFTmE1FQ
5.0
100% (17)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.