![]() Hayallerim Utandı Birden
Yine içimi acıttı yüz üstü bırakıp gitmen
Her zaman ki gibi değildi bu kez Oysa ne çok gülüyorduk Gidişinin hediyesimiydi O son kahkahaların Çok içim acımıştı da Bu seferki bir başka oldu Sanki yarını yokmuş gibi bu sevdanın Bir daha geri gelmeyecekmişsin gibi Seni öldürmek isterken acıyan içimde Sırtımdaki yaralar kanadı Ne çok yara varmış meğer/sem Kanadıkça Gözlerin geldi aklıma Kıyamadım Göğsüm acıyordu hak etmediklerime Her gidişine mazeretler eklemene Kendini düşünmene Beni hiçliğimde bırakmana Boğmak gelirken içimden seni Hayallerim utandı birden Pişmanlıklarım dile geldi o an Sustum Vurdum duymazlıklarının sebebinden Tüm keskin pıçakları saplamak geçti acıyan içime Sevgim utandı o an benden Oturup halime ağladım yine Kim demiş erkekler ağlamaz diye Kim demiş sevgiler körü körüne son bulur diye Ben ağlıyorum Acıyan içime Kimsesizliğime Hiç/sizliğime... |