elveda sevgili...
gelmeye tenezzül ettiğin vakit
şayet kendini yeniden
anmaktan uzak olduğu yere kavuşturursan

bil ki bir veda da bana ait bundan sonra
yaşanmışlığı koparıp hayat salkımından
senin gibi kararlı adımlarla
yeni bir bağın hayatına atılma yolunda

eğer ben aradığımı bulursam
bu kadar şair kalmıcam
ne mürekkebe ne de satıra
sen diye ilişip durmayacağım

aşkın yüzsüz kelamları benim olacaksa olsun
ve sövecek kadar ağırırsa için
bütün o sözler bende dursun
ama unut artık herşey yokluk

bekleyişin beyhudeliğin de
inan çok zaman oldu düşünmeye
hoş inkara teşebbüs edip de
yaşattığın o duygulara ölüm diyemem

sadece mola ya durmuş bir nefesin
uzandığı çeşmede ki suyun yokluğudur
ya da onca şiirden hangi söz gerekirse
bende var olan o dur

sitemkar oluşumu soracak olursan da
senli hayallerimin o baharından
bir damla dahi olsa tatmamış oluşumdur

suallerin bundan öte de olmasın
ve bu aşk bu veda ile
son nefesini vermiş bir halde
gecenin sessizliğinde kaybolur umarım

ve benim eskittiğim gibi
senden eskitme resimleri
masanın üstünde duran çiçeklere de iyi bak
onlar vedasız gittiğin akşam sana gelenler

ayrıca bütün eşyalarımı da bırakıyorum
senin gibi unutulmuş bir kazak değil hiç biri
sanma ki seni düşündüğümden yapıyorum bunu
sadece o yaşayamadığım aşk kıymetli olduğu için

belki yaşamak bu dört duvarda aklına gelirde
kokuma hasret bir ömür de
ben de sana olduğu gibi
sende de bana tek parçalık bir nefes kalmasın diye

neyse trenin sesi ufaktan çınlıyor kulağımda
belli ki raylar hazır yeni yolcusuna
gün nerede doğarsa son durak orası artık
kısacası bu durakta vakitler tamam...

son olarak benle eksik yaşamış odalarda
benim gibi eksik yaşaman
ve gözyaşının şeffaf renginin
en acı fırçadan çıktığını anlaman umuduyla



gelirsen eğer
elveda sevgili...