suskunlugumu bozuyorum bu gece dinle şimdi
bazı günler olduki yüregim dolup dolup taştı
gururuma gücümün yetmedigi çok anlarım oldu
göz yaşlarımı döktüm odamın her bir kenarına
kimselere söyleyemedim kendime duydugum nefreti

gecelerdi benim tek arkadaşım sırdaşım yoldaşım
yanlızlıgı severdim beni bir yanlızlık anlardı çünki
ne sevgimi nede derdimi paylaşacak kimsem olmadı
birini sevdim ama o kadar uzaktıki bana anlatılmaz
o gökde yıldız ben yer yüzünde garip bir yanlızdım işte

günler ayları kovaladı aylar yılları bitkin düştüm
hergün fırtınalı bir yagmur tanesi gibi dagılıyordum
arkadaşlarım üniversite hayalleri kurarken ben susuyordum
gün geçtikçe karanlıga bogulan yarınlarımı düşlüyorum
kara yazılmış kaderim adım adım geri çekiliyordu hayattan

içerimde kasırgalar koptu tuttum kendimi sabır dedim sabır
baktıgım yerler yürüdügüm yollar hep ikiye ayrıldı gitti
çaresizligin içerisinde çare arayan zavallı gönlüm yoruldu
öyle agır geliyorduki artık canım bedenime taşıyamaz oldum
bu şehir umutlarıma ateş düşürdü gülüm haberin varmı varmı

fırtınalı kara kışlarıma yaz gelmek bilmiyor sevda çiçegim
engin denizlerde su alan umut sandalım batıyor derinlere
ay karanlık gecelerimde ölüm rüzgarları esiyor durmadan
ömrümün defterini karalayıp uçuruma ittiler gençligimi
seninle hayat bulan deli yürek yok artık haberin varmı

uzak diyarlara el verip uzanıyorum bu gece unutma beni
gönlüme sırdaş olan geceler anlatmayın kimselere sevgimi
yaşayan bir ölüydü desinler ardımdan hiç gülmedi hayata
kurtuluşa erecek belkide ömrüm sonunda al senin olsun dünya
sen anlamadın ama ben seni ölümüne sevdim haberin varmı

Erkan Sezgin