‘’’Evet, ben o eski günlerimdeki rüzgârları özlüyorum
Tenime değdikçe yaşadığımı hissettiğim o fırtınaları…
Korkarak pencerenin ardına gizlendiğim o karanlığı
Belkide kendimden bu kadar kaçmamı sağlayan o aşklara…
(oysaki ben her yalnızlığımda düşerdim pencerelerden)
—bir rüzgâr-ki çalıyor kendimden de beni çok uzaklara…



“kendime yakınlaştıkça hayallerimden de uzaklaşıyorum…”



Haaah işte
Doğru yoldasın
..........yeterince yaklaştığında
her şeyin tümden hayal olduğunu göreceksin...............
ve şaşkınım o halde varım .............varım da...........
hangi hayaldeki ben benim,diyeceksin.....................
aklını toparlar gibi olduğunda
delirmekten korktuğundan
şaşkınlığını geri isteyeceksin............................kendinden tabii......................vereceksin................
hayretine rağmen ölmenin imkansız olduğunu anlayacak,
yalvaracaksın..................hiç olmazsa uyuyayım............
uyuyacaksın ....
uyur uyumaz
zaten uykuda olduğunu
rüyanda göreceksin..................
la havle vela kuvvete illa billahül aliyyül azim;
de
diyecek bir melek............
babanın öldüğü zamanki şeklinde......
o meleği baban zannedeceksin...........
emrini yerine getirip; her de dediğini itirazsız diyeceksin ........
der demez ...de.......
uzaktan uzağa atılacak................
kendinden...........
kendine geleceksin...........
ne kadar gaflet o kadar hayatmış
meğer
yaşam
dediğin.....an
gerçek bildiğin
hayalin
ne demek olduğunu
bileceksin
üstelik anadan üryansın
ama
değiştirmek istediğin hiçbir şeyi değiştiremeyeceksin
artık çok geç