Sensizliğin özleminde kaybettim kendimi
Bekleyen oldum özlerken seni
Bekletilen.
Kapı önündeki duraklarda
Buz keserken bedenim
Koyu kahve gözlerini düşünürdüm
Dokunamadığım saçlarını yorgan yaparken kendime

Çıkıp gelmelerini beklerdim
Olmayışlarının sonsuzluğunda
Geliyordun
Huzurum oluyordun o an
Bitmesin istiyordum senli anlar
Saatler dursun, zaman kalsın yerinde isterken
Gidişlerine bir yenisini ekliyordun

Kayboluşlarının saatleri artıkça
Benim yok oluşlarım başlıyordu
Buz kesiyordu ellerim
Mahşer yeri yüreğimin isyanları
Sağır sultanları ağlatıyorken
Sen duymuyordun
Aşka olan inanışlarımı yitirmeye ramak kalırken
Her yeni gelişinde
Seni arşın arşın seviyordum yine

Anlam veremiyordum
Kelimelerim, cümlelerim yüklemsiz kalıyordu
Dudaklarımı kanatıyordum
Yüreğimin sessiz isyanlarında
Sonra gözlerinde kayboluyordum
Koyu kahve gözlerinde
Ellerinden tutmak isterken
Anlamsız korkularda, cinnetler geçiriyordum
Sen bilmiyordun
Duymuyordun...