Yüreğim üşümeye başladı
Ankara kadar soğuk şu an
Gözlerimde bilinmez bir ölüm telaşı
Gidiyorsun ya
Sanki azrail tepemde
Gece ve duvarlar suskun
Sanırsın kalbim yok yerinde
Kanım donmuş,rengim atmış bir haldeyim
Oysa bu sevgiye düşeli
Çok zaman olmadı
Nasıl bu kadar erken düştün içime
Neden böyle yer edindin beynimin ücra köşelerine
Benki
Sevgiden kaçardım, yalancıların diyarında
Sen nasıl başardın
Şimdi
Bana yabancı Ankara gibi
Yabancı duruyorsun
Oysa hüzünle işlenmiş elbisemi çıkartmıştım
Ve çırılçıplak dudaklarımla sana gelmiştim
Şimdi tüm kelimeler matemde
Cenaze duasına el açmış tüm cümlelerim
Bu gece omuzlarında sabahlamayacağım
Sen gidiyorsun ya
Ben bu gece utanmayacağım
Islansın iki gözüm
Kan çanağına dönsünler
Düşen her damla adını fısıldasın
Ve duvara astığım yalnızlığıma sarılacağım
Biliyorum
Beni kimseler de durdurmayacak
Ankaraya emanet edeceğim yüreğimi yerinden sökerken
Neden bu kadar ölmeye heveslisin deme
Söyleme
Sensiz bir yalnızlığın içinde
Ben çoğunluğumu kaybediyorum
Seni her gidişinde dualarla uğurluyorken
Bu sefer gözyaşlarımla uğurluyorum
Cenneti gözlerine taşıdığım sevgili
Sen gidiyorsun...