Yerkabuğu yarıldı ikiye
Ve düştü içine
Panikle bakındım etrafıma
Yoktu
Henüz açıktı yerkabuğu
Bulanıktı içindeki su
Nasıl bulacaktım

Gerekliydi
Suların çekilmesi
Oraya buraya koşturup
Yalvarıyordum can havliyle
Herkese…

Karanlıktı
Bekledim sabırla
Aydınlansın diye
Balıklar gördüm karaya vurmuş
Alıp açtım içini
Anlayamadığım işaretler
Sanki bir tür yonga yerleştirilmişti
Şifre olmalıydı diye düşündüm
Garip bir duygu içinde
Devam ettim aramaya
Yitirdiğimi

Neden seslenmiyorsun?
Dedi:
İçimdeki küçük kızın sesi
Haykırdım olanca gücümle
Babaaa! Babaa!

Bir mağara girişi
Ve bana doğru gelen
Sakalları çıkmış bir adam
Tıpkı ilk çağlarda
Bize anlatılanlar gibi
Gülümsüyordu yüzü
Bakışlarında mutluluk
Ve huzurun rengi

Sarıldım
Ve
Bir bebek gibi
Kucağıma aldım

Susuyorduk...



Sesler…

Lir çalıyordu tanrı Orpheus
Dans ediyordu notalar
Şarkı söylüyordu peri kızları
Ve tanrıçalar
Karmaşadan sonraki
Muhteşem güzellik
Denize açılan bir kapı
Yeşil bir orman

Baktım
Gözbebeklerinin ta içine babamın
Mutluydu
Ellerinden öpüp
Usulca
Bıraktım cennetine


Yüzümde huzurlu gülümsemeyle…

Dönme vakti…






Babam için ...
Özlemle...

gülsüm öztomurcuk/yeşil düşlü şair
3 aralık 2013/04.56 manavgat