bu bilinmedik mevsimlerin yabancısıyım
umarsızca kumlara yazarken adını adımın yanına

deli dalgaların koynuna bıraktım sessiz çığlıklarımı...

baharını kaybetmiş
eylül sapağında beşinci mevsim yağmuru gibiyim

soğuk ve ıslak
hüzün kokar her yanım...

kanadı kırık o gök kanatlı martının
yalancısıyım...

bu koca dağın kuytularında sönmüş bir avuç
çoban ateşi külüyüm ıslak...

hibe edip kokunu bir sonraki baharın gelinciklerine
dudaklarıma ağır ve kalın bir sus iliştirip

şiirleri terk ediyorum...

sen susma gökyüzü
bardaktan boşalırcasına yağ beni unuttuğun mevsimlere

sağnak sağnak ...

ben iliklerime kadar zaten ıslağım ki...

ben bu kasabanın yağmurların yabancısıyım
sol yanıma sokulmuş hain yaramdaki müzmin sızı

son bir kaç damlanın yalancısı...

ıslak ve toprak kokar
avuçlarımdaki çatlaklara sığınmış ölü aminlerimin
boylu boyunca uzanmış kefensiz cesedi...

mavileri grilere esir düşmüş bir gökyüzü
bilinmedik coğrafyaların deli deli esen rüzgarlarının ıslak uğultusu

oysa nasılda yakışmıştı bu kasabanın silüetine
senli benim göğsüme yaslamış gölgen...

Hasan ODABAŞI