her şeyi içine almaya çalışan yer
nam-ı diğer arz-ı cihan;
ve her şeyden kaçarken her şeye hayat veren gökler
nam-ı diğer gökkubbe!..
zıtken birbirinize, aynı kişiye aşık oldunuz
kaçarken birbirinizden, birbirinize sarılıp durdunuz...
ağla gökkubbe
aşığın arzın içinde!..
çıldır arz-ı cihan
sana da yar olmadı o aşiyan...
anlat deseniz bana utanırım kendimden
anlatmak bilmek ister
bilmek ise yaşamak
yaşamak demek ona aşık olmak
yaşayan sizsiniz ben değil
ölme ruhum; kalk nolursun, kalk da diril...

ey aşk,
nam-ı diğer yangın;
yanmıyorum diye beni rahat mı sandın...
yahut rahatım da, beni yanmayacak mı sandın..
ey yer
ey gök
hicran bakışlı sevgiliye bir tek siz mi aşıksınız
hazan yüklü omuzlarında benim günahlarım varken
ayakları her sürgünde yoksunluğumu anarken...

sembol mü dediniz siz
çile,yokluk, sürgünlerde kimi dillendirdiniz
kaç gün aç kaldınız
karnınıza açlıktan taş bağladınız mı hiç
bir akrabanız sizi seviyor diye parçalandımı
burnu kulakları ve kalbi deşildimi iğdiş edilerek
dışkı pislik atıldı mı üzerinize
kaç kez sürgünlere aşina oldunuz...

ey deli muaz
eğlenebiliyormusun
keyif çatıp,deliksiz uykularda rüyalardamısın..
uykunu böldün mü hiç
şehvetinden geri durdun mu
ağzından salyalar mı akıyor on dakkalık keyif için
anlat deseniz bana utanırım kendimden!..
anlatmak bilmek ister
bilmekse yaşamak
yaşamak demek ona aşık olmak
ey yer
ey gök
yaşayan sizsini ben değil
ölme ruhum kalk nolursun,kalk da diril...

kendimden büyük sahtekar tanımıyorum
ve vurdum duymaz,hilebaz da!..
bendeniz yaşadığını zanneder aynı zamanda
nasihati bol
aklının fikrinin haddi var hesabı yok!..
her riyakarlığım nevi şahsına münhasır
her rezilliğim dizboyu
uyu muazcım uyu sen; rahat uyu!..
aşkı yataklar da bil
fedakarlığı ziyanlarda
ve ölümü yine de kutsal bil bu uğurda
Onun ayakları her sürgünde senin yoksunluğunu anarken...