Kimse yok yamacında,
Yalnız yalnız oturuyor nine.
Gitmiş herkes belli,
Ne zaman görsem ağlıyor nine.

Rum asıllı ama Gürcistan vatandaşı,
Onuda dağıtmış Sovyet’lerin yıkımı.
22 yıl geçmiş,
Toza bulanmış Urum köyünün sokakları.

Evlatlarına isyan ediyor nine.

Varımı yoğumu sattılar ve kaçtılar,
Beni buralarda tek başıma bıraktılar,
Bir kere olsun,halimi sormadılar,aramadılar,
Diyordu,
Ayakta bile zor duruyordu yaşlı nine.

Türkçeyi ana dili gibi biliyor tüm Rumlar,
Sadece dini inanç olarak Hıristiyanlar,
Çoğu Osmanlıdan,o topraklardan kaçanlar,
Ama keşke yine Osmanlı olsaydı diyor nine

O köyde bir kahvehane var,
Terk edilenler hanı gibi,
O köyün havasında bir hüzün var,
Hepsi ölümü bekleyen yolcular gibi.

Bize,siz Türkler kadına çok düşkünsünüz,
Bir afet yüzünden koca imparatorluğu böldünüz,
Şimdi değil,eskiden çok güçlüydünüz,
Dediler.

Bende dedim,kısmen haklısın,
ama su aktığı yere yine akar nine.