Kayıp bir şehir gibi bilinmeyen yerdeyim
Gecenin ücrasında belki de seherdeyim
Sanki her adımımda başka bir seferdeyim
Hangisinde hayır var, bilmem ki hangisi şer
Dalımdaki yapraklar düşer birer ikişer
Her seferde ruhuma senli rüyalar düşer

Kelimeler tükendi kalmadı ki mecalim
Bilmem aşık mı oldum kendime mi mezalim?
Kalbe inmeyen sözden, olmaya dilim zalim!
Cümlelerim de eski üstünde binbir yama
Ne yazsam anlatamaya yetmez halimi ama
Aşk ile dönmezse dil yüreğim düşer gama

Kanım mı dondu bilmem sebepsiz üşüyorum
Surlarımda gedikler açıldı düşüyorum
Yakamı bırakmayan ben/le didişiyorum
Ciğerimden sökülür şakağımdan düşen ter
Ruhumdaki fırtına beni nereye iter
Bilmem ki bu yolculuk hangi durakta biter

Belkide bu son sefer ebede yürüyorum
İçimde ki ’ben’ denen defteri dürüyorum
Girdabından sıyrılıp boynumu büküyorum
Gözümden perde perde gafleti kaldır ya Rab
Rahmetinle kuşatıp deryana daldır ya Rab
Sanadır, münacatım ancak sanadır ya Rab

Ben; riyakar, isyankar, günahkar mücrim kulun
Sen; rahmeti, şefkati ve gudreti sonsuzsun...