Gelmişiz meğerse ahir zamana
Baktı da geriye yıllar ağladı
Çile kazanında düşüp yanana
Varıp uzanmayan kollar ağladı.

Kapanmış izleri kurulmuş tuzak
hayalden çıkınca cismi de uzak
Bir zaman vuslattı şimdiy’se ırak
Hicrana büründü yollar ağladı.

Açarken gülşende nazlı güllerin
Ne hoşca şakırdı tatlı dillerin
Uçtu gitti artık o bülbüllerin
Hasretten kurudu güller ağladı.

Bir sevda masalı vermişti sana
Çekmiştin içine de kana kana
Fıraka düştüğün günden bu yana
Açmaz oldu çiçek dallar ağladı.

Bir damla gözyaşı akmaz ki gözden
Olmuş gönül sahra işte bu yüzden
Bahara varmadan kurudu güzden
Kavrulmuş yürekde çöller ağladı.

Bağlandı gönüller çözülmez gayrı
Akmıyor pınarlar süzülmez gayrı
Mısra olup gönle dizilmez gayrı
Lâl olup bağlandı diller ağladı.

Geçti gitti devran ömür bitiyor
Durmaz burda kimse gelen gidiyor
Şimdi o mezarda kimler yatıyor?
Düşünce derdine kullar ağladı.