yıkılmış şehrime mi geldin adam
enkazımda hangi izlerini arıyorsun?
toza bulanmış hayallerimde
hala neyi bulmayı umuyorsun...?

bilir misin
kaç defa sürdüm yüzüme
yokluğunun nefesini
kim bilir kaç kere kanattım
dinmek bilmeyen hasretinin dilini...
kesiklerle doldu
bekleyişlerimin nerde/leri...

Ah be adam...!
nasıl anlatabilirdim ki sana kendimi
o dilimin ucundaki sırrı
nasıl serebilirdim ki önüne çırılçıplak?
kolay değildi öyle...
bu masalın dışında kendimi bulmak...!

şimdi...
en sürtük gecelerimin
en arsız cümlelerimi biriktiriyorum
kurumaya yüz tutan mürekkebimde.
çocuk sevincinde bekliyorum kapında
sanki bayram şekeri gibi satırlarını
sen ne kadar sınır dışı etsen de beni.

söylesene....
hangi tenlerde harcadın gülüşlerimi?
kimin gözlerine bakarken şiirler yazdın bana?
kaç odada öldürdün unutamayışlarını?
oysa ki,
nasıl da soyunmuştum sana
üzerimdeki bütün kirleri akıtarak...
yalansız,
sorgusuz,
bütün kesiklerine ilaç gibi...!

boşver.....
bilmezlikten gel ismimi
görmezlikten gel sözcüklerimi

bırak...
yine cebinde kalsın
tıpkı, ölüm vakti gelmiş kimliksiz biri gibi...! /NergizA/