Dündü gördüğüm,o hüzünlü hikayenin baş karakteri,
Benim yanımdan geçti göz yaşlarını yere serperek.
Çok hafiften de olsa duyuluyordu onun isyanlı sözleri,
Zor yürüyordu,eriyordu sanki,ruhunu bedeninden dökerek.

Elinden sıkıca tuttuğu kızının korku dolu gözleri,
Belli ki çok etkilemişti bu ayrılık,yasak aşkın meyvesini,
Bir erkek olarak yazsam,satır satır kadınların çilesini,
Benim kulağıma kadar gelir,kara kalemimin ağlama sesi.

Görücü usulü mü ? gerici usulü mü ? ben bilmiyorum,
Ama bildiğim bir şey var,bu duruma çok üzülüyorum,
İnanın öyle hayatlar var ki,her gördükçe ağlıyorum,
Sevgiye muhtaç olan çocukların durumunu düşünüyorum.

Sadakat,insanlık yoksa,içine ne koyarsan koy bu şerbetin,
Her yudumladıkça ruhunu tüketecektir,aşk seçimin,
Senin ne suçun var ki,vicdanı yoksa babanın ve annenin,
Sana haram kılınmış,peşinden gitmek için hayallerinin.

Son bir not,sana küfür edecek,iftira atacak sokak çakalları,
Arkandan konuşacaklar,uyduracaklar çocuksu masalları,
Mahalledeki kadınlar gıybet edecek,kandıracak insanları,
Umudunu asla yitirme,görecek onların hepsi Allah’ın gazabını.