Bahârın kokusu eylülde üşür
Vuslata yorgunluk düştü yeniden
Cemre başına tezellül üşüşür
Cânıma durgunluk, düştü yeniden
.
Ayrılığa hasret köşeydi ücra
Aşkın gözyaşları duyguya icra,
Yıldız gibi kayan zamana mecra.
Zemheri bozgunluk düştü yeniden
.
Dönence feleğin ritmine razı
Nefes çekti; ölümüne urazı
Her şeye eyvallah ne itirazı
Dalımdan olgunluk düştü yeniden
.
Yalnızlık düçârdır alacağına
Katleder kaderi; kalacağına
Âşığı yakalar dolar ağına
Salıma duygunluk düştü yeniden
.
Yâr çerâğında vakûrum mah olur
Kör kuyu göğüs çukurum ah olur
Buhranlar basar mezkûrum kahrolur
Edebe gülgûnlük düştü yeniden

Tuz bakışlarımda sıcakca yatsa
Karanlıklarıma akça hayatsa
Aşkın gözleri kör suçu dayatsa
Kadere kuzgunluk düştü yeniden

Güneşi bekleyen yarınlar gibi
Gül renkli günlere yâr inler gibi
Yoksul’un hüznü var ekinler gibi
Gönlüme sürgünlük düştü yeniden
Gözlere süzgünlük düştü yeniden



Mezkûr :: 1. Beğenilmiş, övülmüş. 2. Teşekkür edilmeye değer olan.
NAN. ÜN...
..