Kim gelir cenazene
Çiçeklerden başka
Bi zaman sonra solan
Mevsimler gibiydi hayat.

Kim bakar ardından
Gözü yaşlı ağlayan bi kader
Ezildikçe unutulan
Bir yaraydı aşk.
Sanma geçer.

Kim sorar seni
Öldüğün gün unutulmaya başladın
Takvim yaprakları gibi
Sadece azaldın.

Kim hatırlar
Ucuzca yaşamış bir şiiri adı hayat
Yoksa yaşamayan herşey miydi
Gerçek dediğimiz
Teselli kokuyor gidenler.

Kim sever seni
Koşulsuz anne misali
İnsanların hayallerinin kahramanı
Masallarda bi figürandı.

Kim yaşar seni doyasıya
Öğrenmedin mi aşkı.
Sevmedin mi
Gidişini bile hayranlıkla


Kim herkes olabilir hiçbişeyine
Devrilendin kalkmaktan utanan
Ölen bir hoşçakaldın
Merhabasız yaşayan.

Kim tutar yasını
Hayallerin bile satılık
Ödünç alınan mutluluk
Kader gibi karanlık

Kim ağlar gidişine.
Kefeninde boğulan
Bir acemiydi aşk
İnsana bürünmüş hayat gibiydi gözlerin.

Kim geçer yalnızlıktan
Her gece sabaha uyanan
Saatleri kovup
Yİne ona muhtaç olan

Söylesene kim okur bu şiiri ardımdan
Kirlettiğimiz beyaz sayfalarda
Hesabını sorar
Yarını olmayan diğeleri kadar.
Yarımdın sende.
Yalanlar kadar.