1
Yorum
3
Beğeni
4,7
Puan
1211
Okunma
Konmasın kuşlar pencereme
yağmurlar usul usul yağmasın
bedenim üşümesin
çorak kalsın düşlerim
mavi gökyüzünü de istemiyorum anne
gece bana yeter
ölüm yakındır elbet
sokak çıkmazlarındayım
her yer toz toprak
işte anne
düşlerim bile yok
söylediğimiz türküler sana hediye
ben küçücük kalıyorum
senin gözünde
ben büyüdüm
merak etme tek başıma da yürürüm
düşersem bir gün
o da benim ödülüm.
ellerine güveniyorum anne
saçlarımı okşadığın ellerine
ve mis kokan kucağına
her şey varır olacağına
ben kalacağım kafesimde
cezam bu artık..........
beni anlamayan herkese
selam ve sitemle
yazamıyorum!!!
Aybüke
5.0
67% (2)
4.0
33% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz