Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Ruhumun arka bahçesinde şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Ruhumun arka bahçesinde şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
gözlerimizi kırlangıçlara hibe ederken
hangi acının evladı olduğumuz merakından uyandık
yaş'lanan yerkürenin
yasına kıyam eden insanlığından ufak bir parçaydık
gökkuşağını boynuna dolayan
acıyla hemhal ömrümüzün
kederinin demindendi şiiriniz
duyarlı yüreğinize selam ve sevgiyle