bahçeleri güz solgunu bir akşam üstü
yorgun hayaller geçer kaldırımlardan
usulca gülümser kadın


rüzgarın şarkısını dinler saçakta mağrur kedi
neresinden baksan elleri eylül kokan çocuklar
akşam inerken gözlerinde martı çığlıkları
yoksul bir balıkçı teknesi avaz avaz geçer içimden
yalnızlık buram buram yükselir
ruhlarda aykırı sevdaların terk edilmiş sancıları
şehir ağlar


sonra bir şiir düşer saçlarına yağmurlu bir şairden
tüketilmiş hayatlardan bir kadın tükenir yeniden
düşer kaldırıma ölüm
martılar kadar mahzun
kendinde saklı hikayesi gülümser dudaklarında
yağmur ıslatır geceyi
saçlarına savrulur kırık dökük anılar
eski bir rüzgarın ardından
şiir ağlar









/ her sonbahar sararır dalında eylül yaprakları
ve hep sonbaharda vurur şairini ölüm .. /










Mert YİĞİTCAN
19 . 08 . 2013
istanbul /