31
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
2238
Okunma

mutluluğun içinde barınan
huzur ışıltıları,
seninle birlikte
terk etti beni.
artık anladım,
kapımı çalan
yolunu kaybetmiş
yitik bir hüzündü.
hiç adres sormadan
çöreklendi.
kaybolmuşluğun acısını
çıkarırcasına,
fümeleşmiş ruhumun
en ince noktasına.
gördüm ki:
sarmaşık misali duygularımı
sımsıkı sarmalamış,
müebbet cezaya
mahkum edilen hicranın;
beynimde ödemleştiği
tezatlarla dolu düşünceleri
canımı acıtır olmuş.
biliyordum
gerekçesi her neyse...
ödünlerle bezenmiş,
ongun ümitler eşliğinde
var olan tek gerçek:
zamandı belki de.....
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.