4
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
1714
Okunma
Umuda
Bütün mevsimlerini
Çoktan tüketmiş
Yorgun adamlar
Ki;
Hudutlarında mayın kanarken ölümlerin
Bedenlerine düşüyor kan sancısı
Toprağı ipotekli
Buğday başaklarının
Hep
Teğet geçiyor üzerinden
Ağıda dönen
Eski türküler
Güz sancısı
Kimyasal bir batık
Denizler ötesinden uğurlanıyor
Bulutsuz coğrafyalara
Kabil/habili vuruyor
Soytarıların şaklabanlıklarında
Kapatıp gözlerini dünyaya
Aşka dalıyor şairler
Ve
Ezildikçe
Öldükçe
Daha bir tanrıcı oluyor babalar
Artık
"Çare/sizsiniz"
Taylan KOÇ
5.0
100% (11)
Cevap Yaz