Dur demek yetmiyor giden yıllara
Böyle mahzun mahzun duruşum ondan
Bülbüller ötmüyor kızgın güllere
Böyle dertten derde karışım ondan.

Başımda gam yeli gözlerimde nem
Geceler zifirdi rüyalar hep kem
Hatıralar sus pus yüreğimde dem
Böyle durgun durgun varışım ondan.

Çalınmıyor artık türküler sazlar
Kışlara dönüyor baharlar yazlar
Bitip tükeniyor sevgiler hazlar
Böyle yerden yere vuruşum ondan.

Şu yalan dünyada süzülmüş gözler
Boşaymış vaatler boşa hep sözler
Bir yanı ah çeker asılmış yüzler
Böyle içten içe çağrışım ondan.

Dinmiyor bir türlü hazan yelleri
Çile girdabında hüzün selleri
Tutmaz olmuş artık gönül telleri
Böyle şiir şiir derişim ondan .

Vuslat oku değmiş yürekler hasta
Hasretle hicranla sineler yasta
Çareler yetmiyor gidilmez dosta
Böyle hece hece soruşum ondan.

Yüce dağ başını duman bağlamış
Hasret ateşleri köz köz dağlamış
Yollar feryat etmiş pınar ağlamış
Böyle nefes nefes yarışım ondan.

Koptu aşkın teli sazın çalamam
Kaybettim duygumu artık bulamam
Bu ellerde daha fazla kalamam
Böyle ara sıra görüşüm ondan.

Yüksel Beyocaktan