Bazen ne kadar aciz kaliyor
ve
Uzaklasiyor insan kendinden
Mantik sifir, hükümsüz sorgulardan kaçiyorum
Sevdigim sevmedigim hersey yabancilasiyor istemeden
Uçusurken yaniyor kanatlari
Içindeki kelebekler bir bir ölüyor
Bahar da kuruyan yapraklar arasinda cenazesi kalkiyor ASK’in
Süzülüyor göge bir melek misali
’Suçlama Eylül’ü ’ der gibi birileri uzaktan
Ama bahardi ayriligi tasiyan yüregime
Unutmak mümkünmüydü bu çaresizligi
Bitmisligi?
Kaldirabilirmiydi yüregim bu kadar yenikligi?
Can çekisiyor gece ölüm kokusuyla
Sabahin ilk isiklarini bekliyor göç edip gitmek için sonsuzluga
Biliyorki giden dönmez geriye
Kaçip kurtulmak istiyor esaretinden aldanmalarin
Bile bile yakilmaktan sira disi umutlarinin
Her gözyasimda bir sen söküyorum kalbimden
Nasil aci çekiyor bilemezsin
Aldanis ?
Geriye dönüp baktigimda keskelerle dolu degildi hayatim
Pismanligini ise hiç duymadim yaptiklarimin
Ihanet ?
Acisini zerresine varana dek hissettigim yol ayrimlarim
Geceler boyu bogustugum yalnizliklarim
Damla damla biriken hayal kirikliklarim
Gitmek ?
Uzaklara hesap vermeden kaçmak mi
Kurtulmak mi bütün yalanlardan
Her gün ölmektense yok etmek mi kendini yavas yavas
Son perde ?
Kurban ediyorum gecelerimi hasrete 5 kala,
Kan kusuyor karanlik esen rüzgara,
Aglarken yildizlar tek tek, secde ediyor dolunay’a
Ben ölüyorum bu gece, Günesin dogdugu AN’da
Biraz kirgin
Biraz bitkin
Tüm güzel yasanmisliklara, acilara,
Su koskoca yüregimle
VEDA ediyorum

ELVEDA...

Yesim Sevince

.