7
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
1842
Okunma

Ne varsa geçmisimden bana yadigar kalan
Bir bir tüketiyorum gözyaslarımla
Geceye yazıyorum o illet adını
Ve karanlık çöküyor gözlerime
Alısık oldugum durumdu bu biliyorum
Hep karanlıktı baktıgım yön
Belki aydınlıga çıkarım diye sabırla bekliyordum
Ama beklerken
Hain bir pusunun
Beni bir ihanetin kollarına atacagından habersizdim
Hançerlere geldi sırtımız dost’tan, yar’dan
Gülmeye çalısırken biraz daha ezildik günden güne
Yalan suretlerin gafletine ugradık
Yanlis fanilerin, dogru kurdugu tuzaklara düstük
Küçüktük
Saf kalbimizin kocaman dünyasına prangalar vurdular
Ne çoktular
Bilemedik bu kadar yıpranacagımızı
Damarlarımızdaki kan’ı durdurup
Bir Kanser gibi, her gün biraz daha yok olacagımızı
Silmesi kolay degildi kana bulanmıs anılarımı
Tavan arası kapalı kutularda sakladım acılarımı
Sevinçlerim hep canımı acıttı,
Bin kez daha kahretti mutluluklarım
Ben hiçe sayılmıs bir gelecegin düs’ünü kuramazdım
Ardına bakmadan gidislere, ihanetlere umut baglayamazdım
Yıkıntılar arasında harabe olan kalbimi saramazdın günü birlik sevgilerle
Devrik cümlelerim intiharda,
Ve hapsoldu gözyaslarım, yok olmuslugun karanlık zindanlarında...
Kahretmeli gece gündüze
Ben se
Savrulmalıyım rüzgarinda biten bir hikayenin
Acı da olsa gülümseyerek geçmisine
Yesim Sevince
10/04/2013 00:35
.
5.0
100% (10)