Söyledim işte duydun sende
Peki ne olacak şimdi böyle

Dudaklardan dökülünce o iki kelime
Nasıl yandı leblerim yanaklarım pembe

Ah keşke yıllar önce tam ben on sekizime girince
Hoş bir tevafuk ile karşılaşsaydık okulun önünde

Şöyle bir baksaydık tepeden ince
Gelseydi gözlerimiz göz göze

Yine telaşlanır mıydı eteklerim
Tutuşur muydu yüreğimde büyüttüklerim

İşte be; yaşama sevincim tükenmişliklere bir son
Yıllar sonrada doğarmış insan

Say ki yeniden doğduk o iki kelime miladımızdı bizim
Şimdi hangi çağın varlığını yaşıyoruz

Kaç yaşama sığar sevda uğruna şiirleştirdiklerimiz
Bak şimdi dilsiz bir yaranın acısıyla kavrulacak günlerimiz

Züleyha gibi hislerin esiri anlarım zarar
Kuyular zindanlar ve ötesinde Yusuf gibi iffetli olmak var
Züleyha tutulmuş yollarda kim bilir hangi hüzünler zar

Keşke demeden keşkeleri yazacak şairler
Sıralayacaklar hüzzamdan hicazdan eserler

Biz ağlak nazarlarla dinleyeceğiz gri bulutları sağıp
Çöl yağmurlarında sırılsıklam gezeceğiz

Anla ki bu kadar zor bir sevdanın resmini çiziyor ressam
Çok kıymetli bir tabloyu seyredecekmiş gibi duruyor nizam

Kalpleri susmuş iki yüreğin feryadını duysun cihan
Sessizce okurdu gönlüm sureyi Rahman

Hiç bir nimetini yalanlamadan ne verdiyse
Rahmetini umarak beyan ediyorum ki

Dalâlet karanlıklarında bir söz aydınlatsın yolumuzu
Hitamı hitabım şudur ki işte söylüyorum

Seni seviyorum!
Seni seviyorum!