Durduramıyorum zamanı.
Üzerimden geçti yıllar,
Kaybettiğimdi gülüşler.
Ve kalansız yaşanılan her yalnızlık.
Alıştığın nefesin en uzaklığı
Yakın olmayan herşey kadar uzaktım günlere.
Bugündü itiraf edemediğim her dün.

İnsanın çok dediği her şeydir
Payına kalan azlık.
Ve en zirvesi dediğidir,
Aşktan geriye kalan bir kaç öfke.

Ve kabul et,
Sende bir deneme tahtasıydın
Kimine göre oyuncak
Karşılaştığın her oyuncuyu sandın gerçek
Hayallerin vurdu seni.
Fırtınalıydı mutluluk.

İhtimallerim kadar sevdim
Mevsimler gelmekten korktu sana.
Aşk seni sevmekten,
Yalnızlık yalnız kalmaktan korktu.
Ve biz kendimizi unuttuk,
Hatırladığımız yeni günlerde,
Bulduk kendimizi,
Kaybettiğimiz savaşlardı şimdi hayat.

Şimdilerde yaşamaktı benimkisi yarını
Acılar kadar acizdik yıllara
Sahip olmadığımız herşeydi
Bize sahip olan
Oysaların yeri yoktu
Acımasızdı hayat acıyana
Ve aslında renklerin sadece bir renkti
Baktığın her o ;
Beyazdan ibaretti
Hiçbir zaman göremediğin lekelerle.
Zamandı sensizlik.
Geçti senelerce.

Uyandığım her gün yeni bir vedaydı,
Gidişini kutlar misali yarın.

Vesselam.