henüz adı koyulmamış kitap gibi
sayfalarını çevirdikçe boş olan
satırları seninle dolduruyorum
her gün yeni bir kelime düşüyor
gönül haneme.







kalemim boş satırları seninle dolduruyor
tümcelerime sığdıramıyorum bu sevdayı
harflerim birer birer kayboluyor
umutlarım gözyaşı yağmuruna karışıp
can çekişiyor her zerremde.






ve ben seni sensiz yaşarken
dün gece sensizliği
sonra ölümü düşündüm
ayıramadım ikisini bir birinden
acaba korktuğum ölüm mü
yoksa sensizlik mi
Ölüm sensizlik ise
sensizlik zaten ölümdü.






şimdi !
Bir avuç göz yaşımda saklısın
avuçlarımdan akıp gideceksin diye
aklım çıkıyor
biliyorum zaman gerekiyor
hemen yazılmicak bu destan
belki aylar belki yıllar geçecek

seni yeniden yaşamak için

Seninle yeniden başlamak için

kim bilir belki

seninle CENNETTE buluşmak için.








Zeynep Yağmur Yıldız