Beni doğurduğunda sen de benim gibi
böyle sarhoş muydun, yüreğin böyle alabora edilmiş miydi
gün böyle karanlık mıydı anne
talan edilmiş miydi hayallerin...

Duymuyor musun, geceleri nasılda inliyor yüreğim
katran karası, baldıran tadı zamanları
soluduğumu görmüyor musun
sorularımın cevapsız kalışı sensin
böyle savunmasız,
uluorta kör döğüşü yapmalarım
ve hep susmalarımın sebebi sensin
ki her kavgadan galip çıktığımı sandım
farketmedim aldığım yaraların ölümcül oluşunu
ya da anlayamadım aslında ölü olduğumu
başın dik durması bu mu anne
yenilmek istiyorum üzülür müsün anne
geberesiye yerlerde sürünmek istiyorum
üzülür müsün annem...

Yürümek yaşamak değil,
nefes almak var olmak değil anne
efendisi olabilmekti yaşamak taşıdığın bedenin
saçlarımı örerken
her bir teline hüzünle işlediğin
sevgini arıyorum umutla baktığım yüzünde,
gel gitlerin arasında ben beni yitirdim anne
neden benden önce ağlıyorsun
neden gözlerimi bulutlarla okşuyorsun anne
oysa bak direniyorum bütün gücümle
yaşamak diyorum özgürce
yaşamak avuçlarının içinde şefkatle
neden benden önce kirpiklerine kristal damlalar takıyorsun
neden dirençlerimin önünde diz çöktürüyorsun anne
sahi vakit, sabahsız gece miydi doğduğumda
anlatsana annem...

h.a.k

Değerli yorumu ile dizelerime can veren Aldemir dosta teşekkürlerimle...

Sabahsız geceyi ışıtan uğur böcüğüm için teşekkürler Edebiyat Defteri...