1
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
913
Okunma
Belki çıkar diye
saklandığı yerden
Vicdanımın kıyısında bekledim durdum
Gelen giden
sual eden olmadı
Yüzü silik,
benzi soluk
ve yorgun
Sırtı insanlığa dönük,
protest bir çocuk
Yalnızlığının kuyusunda ihti__yarladı
Hanzala…
Yüreği volkan zelzelesi
Mesele,
var olma meselesi…
İnsanlığın onuru yara bere içinde
Bir savaş ki, âlemlerin içinde
Yarım metrelik boyuyla
koskoca bir uçurum
Avucunda isyan taşı,
tank devirir biçimde
Coğrafyası kadar eskidir gözlerinin kederi
Sesini toprağa tutuşturup geçti gitti kaderi
Yaşamak borcunun son taksidi
ağır oldu
Zulümden öyküsüne
prangalar vuruldu
On yaşından sonra büyümedi Hanzala
Ona hayat veren zat, sokaklarda vuruldu
Bu kin,
bu yemin
hangi gökten inmedir
Vakit gökten inme vaktidir…
İsmail BOYRAZ
5.0
100% (2)
Cevap Yaz