Erken bir vedanın,Ayrılık krizinde gönlüm...
Efk/ar demi çekmiş yürek sızısı
Tebessümü yok oldu gecelerin;
Yıldızlar gülmez oldu pırıltılı şehre Gülmez oldu...
Ayrılık belini büktü ay karanlığın;
Uzak diyarlar kaldı geride...
Zifir bekçisi bakışlar,
Çalınmış suretlerden düştü,takatsiz dizlerin üzerine.

Kayıp ’’prens’’... masalında kaybolmuş prensesini arıyor
Gönül yolları karma karışık
Çelişki durağına yaslanıyor dermanı.
Hüzün ifadesi satan insanların yüzünden,
Topluyor her bir derdi ayrı ayrı,Satın alırcasına.....
Tükeniyor dermanı kaçmış bakışlar
Tükeliyor’’yasına durduğum aşk cümlelerini’’
Boğazımda bir hıçkırık yarası
Acıtıyor sol yanımı....

Sen ki sevgili...!
Şu uçsuz bucaksız, aşk yamaçlarının.! ardındamısın? yoksa
Kayıp mısın? bu kentin kirlenmiş sokaklarına
Yitik sevdalar dudağında,
Yalancı bir maskemi benliğin
Celladı tebessüm ister aşkın
Aşka yürek ister sevda katlin
Bir türkü tutturmuş dudağım, ’’Adına....’’
Aşk-ı vaveyla...
Yanar bu virane yurt vesselam....
Yanar da içine yanar’’dağ’’ olur kalbim...

Tükenir umutlar...
Umut dan yapılma bir darda
Hayaller ne güzeller de sallanır oldu
İlmeği aşka biçilmiş
Bedenini hangi toprak sarar
Ve hangi kaftan giydirilir kanayan bendine
Toprak,hazırlan ana rahmin geliyor cinsiyetsiz diyardan
Ayrılık kopardı kıyameti çoktan...
Hazırlan toprak bedenim,
Gün... Kavuşma günüdür...
Gün ’’FATİHA’’ Günüdür...

Şiirin Yazarı: Serdar Özyanız