Dişleri kenetli sarhoş geceler;
Geceler geceler,beyni sulanmış!
Fikirde,zehirle zifir heceler;
Geceler zavallı,kana bulanmış!

Gürültü gürültü,şehir bu mudur?
Biraz sis ve zillet,zan pençe pençe!
Sevgi mi,saygı mı,bir korku mudur
İrisleri oyan zâlim şirpençe?

Şehir: Kâbus dolu,kayadan mahzen!
Şehir: Camdan fânûs,kurak akvaryum.
Bazan neş’e dolu,ıztırap bazan;
Bu akan gûruhda bir ben mi yokum?

Afişler,afişler,renk renk tezatlar...
Ad ını koymalı,koymalı bunun!
Kadın mı bu mahlûk:Haraç-mezatlar...
Ya sincap yâhût da kafeste maymun!

Keneler asılı kafatasında;
Bir mâdenî levha; gönül, apacı!
Çıngırak sesleri haz tavasında,
Şifâ niyetine çekiyor sancı!

Saatte zemberek altın oymalı;
Bu sokak başında dilenen de kim?
Sevgiler hep masal, çehre riyâlı;
Niçin bu caddede yalnızım,tekim?

Gelip geçenlere durup soran yok:
Nedir bu izdiham, bu telâşınız?
Asırlar karamsar,saniyeler şok;
Niçin ağrı çeker hâlâ başınız?

Yaldızlı, kokartlı, sırmalı, simli
Gözlükler aynalı,som çerçeveler!
Bir hayâlet gezer moda isimli;
Şarkılar beyinde neler geveler?

Kıvrılan caddeler, düz olun artık!
Siz ey apartmanlar bize yaklaşın!
Gözlerimiz mahmur, dilimiz sarkık...
Yeter ey ufuklar siz berraklaşın!

M. Halistin KUKUL