Bir can, cananından ayrı düşerse,
Yiğidin içinde hep yası kalır.
Umutlar tükenip, yürek deşerse,
Habersiz gidenin kir, pası kalır.

Gözyaşları her gün yürek dağlarsa,
Canan dizin dövüp yalnız ağlarsa,
Kaderine küsüp kara bağlarsa,
Dilinde elbette hep susu kalır.

Sanır ki hiç kimse duymaz ağıdı.
Bir kenara atar, kalem kağıdı.
Birileri derse yürek soğudu,
Coşkulardan uzak, tiz sesi kalır.

Bir özlem türküsü düşerse dile,
Ölçülemez olur, yürekte çile.
Alnından vurarak düşürsen bile,
Geride yiğidin en hası kalır.

Yollar da unutur böyle gideni.
Gönül zor bağışlar kinler güdeni.
Bağışlamak zor ya, veda edeni;
Gidenden geriye nefesi kalır.

Dostelini senden ayrı görürsen,
Eğer düştü ise, tutup sürürsen,
İçimi acıyla, böyle bürürsen,
Gönül dağlarımın bu sisi kalır.


* ŞİİRİMİ GÜNE DEĞER BULAN SEÇKİ KURULU’ NA VE BİR TEK HECESİNE BİLE OLSA GÖZ ATAN TÜM ŞİİR YÜREKLİ DOSTLARA TEŞEKKÜRLER